Door de ogen van Gerdy van Leerdam
“Een weekje hebben we mogen genieten van Gambia. Onze dochter Elsanne was er voor haar drieweekse stage. Mijn oudste dochter Jelinde en ik zijn gevolgd voor één weekje. Wat een indrukwekkende belevenis. We zijn heel gastvrij ontvangen bij Arnest en Andrea. Een week met heel veel indrukken. Zondags hebben we de Reformed Baptist Church bezocht. Mooi dat er voordat Arnest preekt, eerst een Bijbelstudie wordt gedaan over een catechismus vraag, waar iedereen de afgelopen week over na heeft kunnen denken. Wat bij mij grote indruk heeft gemaakt is de afhankelijkheid van de Heere die je voelt. Geen bijzaken, maar alleen de Heere. ’s Avonds sprak student Patrick over de bouw van de tabernakel uit Exodus. Mozes bouwde de tabernakel zoals de Heere het had voorzegt. Hij wijzigde niets, deed precies wat Gods plan was. Als hij iets, ook al zou het iets heel kleins zijn, had gewijzigd, zou de Heere er niet willen wonen. We hebben later in de week de Reformatorische John Bunyanschool bezocht, waar Elsanne de laatste opdracht deed met de kinderen; de koningsspelen uit Nederland. Wat een enthousiasme van kinderen en leerkrachten.
De andere dagen hebben we veel cultuur geproefd en gezien hoe de mensen in Gambia leven en werken. Wat is de levensstandaard anders dan bij ons. Voor we naar de markt gingen, tijdens het gebed na de lunch, vroeg Andrea de Heere of er een mogelijkheid mocht komen om te evangeliseren. We liepen later die middag over een schapenmarkt, waar het een hele drukte was vanwege het aanstaande offerfeest van de islam. Toen Andrea van één van de verkopers de vraag kreeg of ze ook een ram wilde kopen antwoordde zij dat ze geen ram nodig heeft; ‘die kan niet voor mijn zonden betalen’. Ze zei dit omdat de moslims geloven dat door het slachten van zo’n ram al je zonden vergeven zijn. In het gesprek dat volgde mocht Andrea wijzen op Jezus Christus de Zoon van God. De man werd onrustig en wilde haar wegsturen. Er waren inmiddels echter meer mannen bij komen staan en één van de mannen wilde graag dat Andrea het verder uitlegde. Zo kon ze toch een korte boodschap kwijt. We hopen dat de Heere het verder wil uitwerken. De Heere verhoort gebeden.
We hadden wat tweedehandse kleding en een koffer meegenomen naar Gambia, die we mochten uitdelen. Wat een dankbaarheid! We hebben ook de nieuwe kerk in aanbouw bekeken. Mooi om te zien dat zonder machines hele mooie gebouwen gebouwd kunnen worden. Kortom, het is eigenlijk niet mogelijk om onder woorden te brengen wat de indrukken zijn. Dat moet je echt met eigen ogen gezien en beleefd hebben.”
Terug uit Nigeria
Arnest is weer veilig aangekomen in Gambia na een bijzondere tijd in Nigeria. Arnest kwam terug samen met onze drie theologiestudenten die de afgelopen vier jaar hun opleiding in Nigeria hebben gevolgd. Na jaren van studie, toewijding en hard werken hebben zij hun opleiding met zeer goede resultaten afgerond. We zijn de Heere dankbaar voor Zijn trouw en leiding gedurende deze belangrijke periode. Ter gelegenheid van hun afstuderen en vertrek naar Gambia werd een afscheid georganiseerd tijdens de kerkdienst op zondag. Tijdens deze dienst werd teruggekeken op de jaren van studie en geestelijke vorming, maar ook vooruitgekeken naar de taak die hen wacht in Gods Koninkrijk. Het afscheid viel velen zwaar. In de afgelopen vier jaar zijn er hechte banden ontstaan met medestudenten, docenten, kerkleiders en gemeenten, waardoor het niet gemakkelijk was om de jongens weer te laten gaan.
Samen met Arnest en de drie studenten reisden ook ouderling Asaph en ouderling David mee terug naar Gambia. Voor ons was het heel fijn om hen enkele weken in ons huis te mogen ontvangen. Een bijzonder moment voor ouderling Asaph was dat hij tijdens zijn verblijf in Gambia zijn pleegouders uit Nederland mocht ontmoeten. Voor zijn pleegouders was het, mede vanwege hun hoge leeftijd, praktischer om naar Gambia te reizen dan naar Nigeria, waardoor deze ontmoeting alsnog mogelijk werd gemaakt. Het waren waardevolle dagen van ontmoeting, gemeenschap en wederzijdse bemoediging, waarvoor we de Heere zeer dankbaar zijn.
Bij ons in huis was het meteen erg gezellig en er werd regelmatig in de Izi-taal gesproken, want sinds begin april hebben wij een jonge man in huis opgevangen, die uit precies hetzelfde gebied komt als waar de ouderlingen vandaan komen en waar de 3 studenten gestudeerd hebben. Hieronder hoe dat zo gekomen is…
In maart kregen we bericht van onze studenten die toen nog in Nigeria waren dat er in hun dorp een familie is (die lid zijn van de Nigerian Reformed Church) waarvan de zoon (zijn naam is Euchena) problemen heeft in Gambia. Hij is in de stad Lagos geronseld. Aan hem is een mooie businessmogelijkheid in Gambia aangeboden maar toen hij in Gambia aankwam is hij samen met nog zo’n 15 jongens in een huis opgesloten en werd hij verplicht tot online scamming om geld binnen te halen voor zijn bazen. Hij heeft langer dan een jaar in dat huis vastgezeten. Gemiddeld 1-2 uur slaap per dag, weinig eten en geen daglicht. Zijn paspoort is vanaf het begin al afgenomen. Hij heeft kunnen ontsnappen, heeft een tijdje op straat geslapen en is op een gegeven moment door Nigeriaanse jongelui geholpen; hij mocht bij hen slapen. Dat bleek een klein kamertje te zijn waar ze met meerderen moesten slapen. Via het contact dat onze studenten met zijn ouders hadden is Arnest ingelicht en die heeft hem opgezocht. De jongen kon niet meer herinneren waar het huis is waar hij vastgehouden werd. Hij was ’s nachts aangekomen uit Nigeria en was nog nooit buiten de deur geweest. Daarbij; elke keer als een jongen wist te ontsnappen verhuisden ze naar een andere locatie. Begin april kreeg Arnest een telefoontje van de jongen dat de Nigeriaanse jongelui waar hij bij verbleef hem eruit hadden gezet omdat ze de kamer te klein vonden en vonden dat ze hem wel lang genoeg geholpen hadden. Wij waren op dat moment in Serrekunda en hebben hem opgepikt. Hij verblijft tijdelijk bij ons in huis terwijl er ondertussen gewerkt wordt om één ruimte in het kerkgebouw in aanbouw in Pacholling woonklaar te maken zodat hij daar kan wonen.
Toen we dus de twee Izi-ouderlingen verwelkomden in ons huis was het voor iedereen heel fijn om dorpsgenoten uit hetzelfde Izi-dorp te ontmoeten, en dat in Gambia. Ook voor de pleegvader van ouderling Asaph, Peter Scheer, die 12 jaar als zendingsarts in het Izi-gebied gewerkt heeft was het een genoegen om zijn Izi weer op te halen en weer even onder de Izi’s te zijn. In de volgende blog hoopt hij wat van zijn ervaringen in Gambia te delen.
