Ondanks dat we in het kleinste land van Afrika wonen zijn we met een bijzondere band verbonden met vele broeders en zusters over de hele wereld. Met geloofsgenoten uit Nederland, Nigeria, Sierra Leone, Cambodja, Polen, Canada, Amerika. Sinds de oprichting van de West African Reformed Baptist Association of Churches (WARBAC) zijn er veel mooie contacten ontstaan met gelijkgestemden uit alle delen van de wereld.
De afgelopen maanden hebben we veel internationaal bezoek gehad. Vanwege de verschillende conferenties die we hebben georganiseerd ontvingen we dominees en hun vrouwen uit Canada, Amerika en Nigeria in ons huis. Sommigen brachten vrienden mee. Fijn dat ons nieuwe missiehuis al zo snel functioneel gebruikt kon worden. In februari was er een groep jongeren uit Nederland om kennis te maken met ons werk. In de laatste nieuwsbrief schreef ik hier meer over. Aan het einde van deze blog krijgt één van de deelnemers van deze jongerenreis het woord. Zij vertelt hoe ze de reis ervaren heeft.
Stagiaire uit Nederland
Twee weken geleden is Elsanne van Leerdam aangekomen in Gambia voor haar internationale stage voor de Pabo. Ze verblijft bij ons in huis en doet haar stage op onze John Bunyan kleuterschool in het dorpje Galowya. Een bijzondere ervaring voor haar; alles moet in het Engels en het gaat allemaal wat anders dan in Nederland. Zeker de warmte is wennen. Afgelopen vrijdagnacht zijn ook haar moeder Gerdy en zus Jelinde aangekomen voor een weekje Gambia, gezellig zo met elkaar.
Bijbelstudie voor vrouwen
Naast de vrouwenvereniging in onze gemeente die ik mag leiden kom ik ook maandelijks samen met een groepje dames voor een Bijbelstudie. De laatste Bijbelstudie was aan het strand. We dachten na over het Bijbelboek Ruth hoofdstuk 1. Het mooie aan dit groepje is dat dames deelnemen uit verschillende kerkverbanden, verschillende nationaliteiten en verschillende achtergronden. Zo is er een dame bij die 2 jaar geleden nog moslim was en verstoten is door haar familie en man en nu alleenstaande moeder is van een zoontje van 1,5 jaar. Ze heeft 4 uur gereisd met openbaar vervoer om bij de Bijbelstudie te kunnen zijn. Er zijn ook een paar dames bij die zich (nog) niet hebben aangesloten bij een kerk maar wel zoekende zijn naar waarheid. Wilt u voor hen bidden, dat de Heere hen in hun hart grijpt?
Opleiding studenten Nigeria afgerond
De drie theologiestudenten hebben hun 4-jarige opleiding aan de Nigerian Reformed Theological College afgerond. Arnest hoopt aanstaande woensdag woensdag naar Nigeria te gaan om hen op te halen. Hij zal naar de plek gaan waar de studenten al die vier jaar gestudeerd, gewoond, gepreekt en ge-evangeliseerd hebben. Op de terugweg naar Gambia zullen ze in de hoofdstad van Nigeria ook een dominee en zijn gemeente bezoeken. Er zullen ook twee ouderlingen van de Nigerian Reformed Church meereizen naar Gambia. Ze hopen kennis te maken met het werkveld hier. We bidden voor een behouden verblijf in Nigeria voor Arnest en een veilige terugreis naar Gambia voor het 6-tal.
Door de ogen van Arieke Geleijnse
“Vriendelijk en gastvrij, gezellig en ontspannen, gelovig en toegewijd. Woorden die omhoogkomen als ik terugdenk aan Arnest & Andrea Jassey en de Grace Strict Baptist Church die we in Gambia bezochten. Met 8 andere jongeren en 3 reisleiders reisde ik in februari naar de ‘Smiling Coast of Africa’, zoals het smalle land ook wel wordt genoemd. Stichting HVC organiseerde deze jongerenreis, een gave en leerzame ervaring!
Een aantal keer waren we bij Arnest & Andrea thuis, waar we heerlijk eten kregen en goede ontmoetingen hadden. Zij lieten ons de eerste zaterdag het opvanghuis zien. Het opvanghuis biedt christenen die niet meer bij hun familie kunnen blijven een relatief veilige plek. We ontmoetten daar voor het eerst ook student Patrick, wiens stralende gezicht me meteen opviel. Toen we kwamen was hij bezig met studeren uit de Mathew Henry Bijbelvertaling. Patrick liet ons de gebouwen binnen de muren zien. Hoe dankbaar is hij met een kleine ruimte voor zijn gezin! We vonden het krap maar hij zei: ‘we will manage it’. Echt een contrast met onze welvaart en de weinige dankbaarheid die vaak heerst. Terwijl we in de schaduw van bomen zaten met gezellige kippen in de buurt, vertelde William, een jongere van onze leeftijd, zijn verhaal. Hij groeide op met christelijke ouders, maar vanwege de druk uit hun omgeving werden zij moslim. William bleef christen en woont nu in het opvanghuis. Het is confronterend om de werkelijkheid van verdrukking zo dichtbij te zien en te horen. Maar ook bemoedigend om te zien dat de Heere hen vasthoudt en beschermt.
De twee zondagen bezochten we de Grace Strict Baptist Church in Serrekunda, waar we een dienst van 2,5 uur bijwoonden. Ik vond het leuk om te merken hoe precies Arnest was met de tijd, stipt om half 10 begonnen we. Interessant hoe zij interactief een catechismus vraag behandelen. Verschillende gemeenteleden deelden hun gedachten over de vraag die aan de beurt is, heel mooi, want zo leer je van elkaar. Daarna preekte Arnest en na de dienst, waarin we heerlijk veel zingen, wensen we elkaar Gods zegen toe. We ervaarden gastvrijheid en verbinding! In de middag preekte student Patrick bij Arnest & Andrea thuis. Hij preekt helder en praktisch, ik vond het heel leerzaam.
Toewijding en liefde zag ik ook bij meneer Kamara (het hoofd van de school en ouderling in de gemeente) en de juffen die op school werken. We bezochten de school in Galoya op maandag en dinsdag en genoten van de kinderen. We hielden hen bezig met creatieve activiteiten en spelletjes. Ze mochten etuitjes versieren, vliegtuigjes vouwen en loomarmbandjes maken. Ze waren actief met voetbal, water estafette, Annemaria fotomodel, (stoelen)dans en zingen. De kinderen in beweging krijgen was niet moeilijk, de kunst is om ze stil te krijgen als het nodig is. Ik heb respect voor meneer Kamara en de juffen die met liefde en trouw voor de kinderen zorgen en ze lesgeven. En wat een schatjes zijn het, zo aanhankelijk en allemaal uniek. Zij genoten van ons en wij van hen!
Knowing and growing in Christ, dat was samengevat het thema van de conferentie die we hadden aan het eind van de week. Vijf lezingen met als thema’s: knowing Christ, becoming like Christ, growing in Christ, serving Christ en sharing Christ. Mooie, leerzame onderwerpen. Afgewisseld met spellen die wij als Nederlandse jongeren mochten organiseren. Zo leuk, de Gambiaanse jongeren kwamen steeds meer los! De heerlijke gezamenlijke maaltijd was gezellig. Tijdens de lezingen die student Patrick hield, werden we duidelijk gewaarschuwd tegen welvaartsprediking en -geloof. Dit komt net als in Nederland ook in Gambia veel voor. Ook Gambia heeft God nodig. Bidt u mee om volharding en Gods Zegen voor Arnest & Andrea en de gemeente?”
